My name is Na-Gorn (อ่านว่า : นะ-กอน)

อย่าถามถึงที่มา มันไม่ได้ซับซ้อนอะไรหรอก แค่อยาก 'ตั้งเอง' แล้วก้อเอามันมาใช้เป็น ชื่อจริงมาได้หลายปีแล้ว...

ตอนนี้ก้อกำลังพาชีวิตล่องลอย ป่าว! ไม่ได้อยู่เป็นสรวงสรรค์ ที่เปรียบประดุจ ลอยอยู่บนปุยเมฆ แต่เป็นการล่องลอยอยู่ในพื้นที่คณะ อันแสนจะคับแคบ แถบ ถ.โยธี(บางคนก้อเรียกมันว่า 'ซอย')มาได้หลายปี ที่บอว่าล่องลอยนั้น เพราะว่า ชีวิต สุดแล้วแต่ อาจารย์จะกำหนด... เราจึงต้องล่องลอยไปตามกระแส... อารมณ์ ของท่านๆ ทั้งหลาย...

ฤดูที่แตกต่าง : อดทนเวลาที่ฝนพร่ำอย่างน้อยก้อทำให้เห็นถึงความแตกต่าง...หากไม่รู้จักเจ็บปวด ก้อคงไม่ซึ้งถึงความสุขใจ...

แค่ได้คิดถึง : แค่ได้คิดถึง...ก้อ...เป็นสุขใจ

ทางเดินแห่งรัก : ยังยินดีที่จะตามค้นหาและปฏิเสธที่จะท้อใจ (แม้ว่ามันจะท้อไปแล้วก้อตาม!!!)

คะแนนชีวิต : ให้เป็นคะแนน เป็นรางวัลและเป็นเหมือนดังของขวัญ ที่ทำให้ชีวิตฉันสวยงาม...

เพราะอะไร : อาจจะฟังแล้วไร้เหตุผล ว่าสิ่งที่ทำให้คนรักกัน หรือเป็นเพียงรอยยิ้มรอยนั้น เมื่อวันแรกเจอ...

When you say nothing at all : You say it best... when you say nothing at all...

True : I waited all my life to cross this line...

Only love : But only love can say try again or walk away...

After all this time : trying to put the past away still waiting for the light to chage...

ใกล้ : ต่างคนต่างใจและต่างความฝัน เปิดใจให้กันและกันดีไหม...

เปิด : แค่เพียงเธอนั้นจะกล้าเปิด เปิดตา เปิดหู และเปิดใจ มองโลกด้วยมุมมอง ด้านใหม่ ไม่ว่าจะร้ายหรือจะดี...หากว่าวันนี้สับสนวุ่นวายและวกวนไปทุกที่ ลองมอง ลองเปลี่ยนมุมจากที่ยืนอยู่ตรงนี้ เปลี่ยนจนเจอที่ที่ถูกใจ...

Can you feel the love tonight : Can you feel the love tonight? The peace the evening brings The world, for once, in perfect harmony With all its living things...

สิ่งที่ขาดหาย Ost.Luciano : จะมีไหม บางที มีคนเดินเข้ามา ไม่ต้องมองดวงตาและเขานั้นก้อเข้าใจ ว่าเรานั้นแสนเหงาอ้างว้างซักเพียงไหน จะมีไหม คนๆ นั้น...คนที่เดินจูงมือโดยไม่พูดคำใดๆ ปล่อยให้ความในใจส่งถึงกันได้แค่เรา...

ความรู้สึกของฉันที่มีเธออยู่ด้วยกันอีกหนึ่งคนบนโลกใบนี้ : วันที่จับมือกัน เธอกับฉันน่ะลืมบ้างไหมว่าเมื่อไหร่ จำอะไรได้บ้างไหม ว่าสุดท้ายอะไรที่ทำให้ได้พบกัน...และใครรักใครก่อน ไม่รู้ว่าเรารักกันเมื่อไหร่....

อย่าหยุดยั้ง : อย่าไปแคร์ ถึงเรื่องราวในครั้งก่อน อย่ามามัวนอนเศร้าโศกศัลย์ เมื่อช้ำใจ ลองคิดใคร่ครวญ มันคุ้มกันรึ
ปาว...

แรงใจ (โต๋ ศักดิ์สิทธิ์): และต่อจากนี้เราจะก้าวไปด้วยกัน จะร่วมสร้างฝันให้มันเป็นจริง ยามทุกข์ยามท้อเราจะช่วยกันในทุกสิ่ง และฝันก็จะเป็นจริงในทุกสิ่งที่ต้องการ...

ฉันจะไม่ลืม (โต๋ ศักดิ์สิทธิ์): ถึงแม้ว่าวันพรุ่งนี้ต้องพบอะไร หรือต้องเจอกับใครที่ไหน ฉันจะไม่ลืมความทรงจำมากมายช่วงเวลาที่เราได้เคยพบกัน...

Travel book ทุกชนิด ก้อคนมันชอบเที่ยวนี่หน่า... ว่าแต่ว่า trip หน้า เราจะไปไหนกันดี เพื่อนๆ